Wijnwetgeving in Italië

De wijnwetgeving is in 1963 ingevoerd, met als eerste D.O.C.G. wijn de Vernaccia di San Gimignano. Italië heeft een van de strengste wetgevingen ter wereld. In 1992 is de nieuwe wijnwetgeving ingevoerd onder de toenmalige minister Goria met als naam: "Wet 164". De herkomst van de wijn is in deze wet geregeld.

De belangrijkste classificaties die de Italiaanse wet erkent, zijn:

Vino da Tavola
Wijnen zonder een specifieke aanduiding van herkomst. De producent is vrij in de keuze van de druiven. Er is door de wet niets voorgeschreven over de opbrengst per hectare, snoeiwijze, vinificatie, kenmerken van de wijn en samenstelling van de wijn. Ook topwijnen kunnen tot deze klasse behoren. Vooruitstrevende wijnmakers vonden de regelgeving binnen de DOC te strak. Daarmee vallen 'grote wijnen' in de klassen van een tafelwijn. De Supertoscanen zijn hier een voorbeeld van.

I.G.T.
In 1992 werden de wijnwetten nog eens bekeken. Een nieuwe categorie werd de I.G.T. Hierin vallen wijnen, veelal eenvoudig, uit een omschreven herkomstgebied. Op dit moment zijn er ongeveer 130 I.G.T's. Ook topwijnen kunnen tot deze klasse behoren. Vooruitstrevende wijnmakers vinden de regelgeving binnen de DOC vaak te strak. Daarmee vallen 'grote wijnen' in de klassen van een IGT of tafelwijn. De Supertoscanen zijn hier een voorbeeld van.

Denominazione di Origini Controllato D.O.C.
Hieronder vallen de wijnen met een gecontroleerde herkomstbenaming. Ook zijn er regels vastgesteld ten aanzien van de druiventeelt, de te gebruiken druivensoorten, de maximale opbrengst per hectare, het alcoholpercentage en de lagering (rijping) van de wijn. De herkomst van de wijn is in de wet vastgelegd.

Denominazione di Origini Controllato e Garantita D.O.C.G.
Wijnen met niet alleen een gecontroleerde herkomstbenaming, maar ook gegarandeerd voor wat betreft de kenmerken van de wijn. De wijnproducent heeft te maken met een strengere wetgeving over de opbrengst per hectare en kwaliteit van de wijn. Iedere DOCG wijn is te herkennen aan de roze banderol om de hals van de fles. Die krijgt de wijnproducent pas als de wijn gekeurd is en geldt voor iedere afzonderlijke botteling. De banderol zelf kost de producent geld  (tasse=belasting).